Skateistan jest założoną w Afganistanie, międzynarodową organizacją non-profit. Przewodnią misją organizacji jest nauczanie i rozwój umiejętności dzieci poprzez Skateboarding, zabawę oraz zajęcia artystyczne. Dzięki działaniom Skateistanu w krajach dotkniętych problemami wojny lub/oraz ubóstwa tworzone są bezpieczne przestrzenie dla dzieciaków. Aby uczcić niedawną współpracę pomiędzy Vans I Skateistanem postanowiliśmy dowiedzieć się więcej na temat samej organizacji i Skateboardingu w Afganistanie. Zapraszamy na krótki wywiad z Noorzaim Ibrahimi, który jest żywym dowodem na to jak praca Skateistanu pozytywnie wpływa na życie ludzi poprzez Skateboarding.
Cześć Noorzai! Czy mógłbyś się przedstawić?
Cześć Mateusz, Dziękuję za Twoje wsparcie w ostatnich dniach.Mam na imię Noorzai Ibrahimi, studiowałem Prawo w Afganistanie, mam 27 lat I już od ponad dziesięciu jeżdżę na deskorolce. W ostatnim czasie zostałem ewakuowany z Afganistanu.
Nie ma za co! Słyszałem, że zrobiłeś parę dobrych uczynków dla innych I myślę, że to po prostu dobra karma wraca do Ciebie, kiedy sam jesteś w trudnej sytuacji. Mam nadzieję, że Warszawa dobrze Cię traktuje? Jak Ci się podoba, póki co?
Dzięki! Od kiedy przyjechałem do Warszawy czuję, że przynależę do nowej wspólnoty I do nowej rodziny. Ludzie tutaj są bardzo życzliwi I poznałem parę naprawdę miłych osób – jak na przykład Ciebie!
Teraz to ja dziękuję! Możesz opowiedzieć mi o tym jak to się stało, że zacząłeś jeździć na deskorolce? Kiedy po raz pierwszy zobaczyłeś Skateboarding? Ile miałeś wtedy lat?
Zacząłem jeździć na deskorolce około roku 2008.W tamtym czasie pracowałem na ulicach Kabulu. Miałem wagę i ważyłem przechodniów, żeby zarobić pieniądze i pomagać mojej rodzinie. Pewnego dnia zobaczyłem grupę ludzi jeżdżących na deskorolce w osuszonej fontannie. Był wśród nich Oliver (Jeden z założycieli Skateistanu). Dzielili się oni jedną deskorolką w parę osób I byli chętni pozwolić spróbować wszystkim dookoła. Tego dnia zaczęła się moja przygoda z deskorolką.
Czy Skateboarding był w tamtym czasie popularną aktywnością w Kabulu? Czy w przeciągu ostatnich lat zyskał na swojej popularności dzięki pracy Skateistanu?
Tego dnia widziałem Skateboarding po raz pierwszy w życiu! Oznacza to, że w tamtym czasie był on nowym sportem dla Afgańczyków. Przez lata znacznie zyskał na popularności i zna go znacznie więcej ludzi, zwłaszcza młodsze pokolenia. Skateistan jest pierwszą organizacją, która przyczyniła się do wprowadzenia Skateboardingu do mojego kraju.
Kiedy spotkałeś tą ekipę z fontanny – czy Oni myśleli już wtedy o założeniu organizacji czy może pomysł na Skateistan pojawił się później?
Jak podpowiada mi Dyrektor Wykonawczy Skateistanu – na początku nie mieli oni planu tworzenia organizacji. Dopiero zobaczywszy zainteresowanie jakie wśród dzieciaków wzbudził Skateboarding, postanowili, że chcą stworzyć przestrzeń, gdzie dzieciaki mogłyby uczyć się jazdy na desce. Na początku, sesje w fontannie odbywały się codziennie o 16:00. Mieliśmy dwie godziny, żeby pojeździć. Było tylko parę deskorolek a na sesje przychodziło mnóstwo dzieciaków więc musieliśmy wszyscy się ze sobą podzielić. Z czasem organizacja uzyskała większe wsparcie i mieliśmy coraz więcej desek. To były początki tego co później przerodziło się w Skateistan.
Rozumiem. To wszystko sprawia dla mnie wrażenie, że Twoje całe doświadczenie Skateboardingu jest mocno związane ze Skateistanem? Twoje początki jazdy na desce są związane z ekipą, która go założyła i jesteś z nimi w zespole aż do dzisiaj. Kiedy po raz pierwszy usłyszałeś nazwę Skateistan? Czy dołączyłeś do organizacji na samym początku?
Byłem z nimi związany od samego początku. W tamtym czasie organizacja nie miała oficjalnej nazwy. Byłem wtedy dzieciakiem pracującym na ulicy, a deskorolka była moim czasem na zabawę. Po jakimś czasie, kiedy wszystko zaczęło się rozwijać, stworzyliśmy oficjalny projekt o nazwie ASTO (Afghanistan Skateboarding Training Organization). To był pierwszy raz, kiedy usłyszałem o nazwie dla naszej organizacji. Byłem wtedy uczniem szkółki deskorolkowej. W późniejszym czasie zgłosiłem się w Skateistanie na pozycję leadera młodzieżowego, byłem wolontariuszem, instruktorem deskorolkowym, edukatorem oraz koordynatorem sportowym. W tym momencie nadal pracuję dla Skateistanu i pomagam w zarządzaniu naszymi aktualnymi projektami!
Widzę, że przeszedłeś w tym czasie długą drogę i sporo różnych stanowisk! Pewnie sporo się nauczyłeś w tym czasie? Które z nabytych umiejętności uważasz za najcenniejsze I najbardziej pomocne w życiu?
Tak, zaczynałem od samego początku. Dużo nauczyłem się z każdej pracy, którą wykonywałem w Skateistanie. Na pewno porozumiewanie się po Angielsku oraz Zarządzanie są dla mnie wyjątkowymi umiejętnościami! Lubiłem wszystkie z tych posad, na których byłem jak do tej pory. Uwielbiam zarządzanie, które jest moją pracą w ostatnim czasie i oczywiście nauczanie jazdy na desce, które również ma dla mnie specjalne znaczenie. To dla mnie ogromna satysfakcja, że zaczynałem jako wolontariusz I udało mi się dojść do tego, gdzie jestem dziś.
Afgańskie społeczeństwo przeżywa teraz bardzo trudny czas. Bezpieczne przestrzenie, które budowaliście są na pewno potrzebne tym, którzy zostali w kraju. Czy możesz zdradzić co stanie się teraz z projektami Skateistanu w Afganistanie i na świecie?
Na ten moment budowanie bezpiecznych przestrzeni może być utrudnione. Mamy w Afganistanie nasze ośrodki I mogą być one przydatne, kiedy nowa dokumentacja Skateistanu przejdzie pozytywną weryfikację władz nowego reżimu. Pozwoliłoby to na wznowienie naszego programu na tamtym terenie. W tym momencie pracujemy nad rozwiązaniami I przebudowaniem programów tak aby zapewnić bezpieczne miejsca dla dzieciaków. Mogą pojawić się utrudnienia w dołączaniu do zajęć przez np. Starsze dziewczynki – ale nie porzucamy jeszcze nadziei. Szukamy możliwości, aby móc zaprosić na zajęcia wszystkich, którzy są nimi zainteresowani.
Mam nadzieję, że to wam się uda. Myślę, że Skateboarding jest dla wszystkich! To co uznawałem za ogromny sukces Skateistanu to, że nauczaliście jazdy na desce niezależnie od płci i tworzyliście nowy wzorzec kulturowy w raczej konserwatywnym kraju. Czy Skateboarding jest popularną aktywnością wśród kobiet w Afganistanie? Czy jest u was dużo Skaterek?
Dzięki za dobre słowo! Skateistan jest jedynym miejscem, które zapewniało zajęcia deskorolkowe zarówno dla kobiet i mężczyzn na równi. Na początku niektóre rodziny próbowały zabraniać swoim dziewczynkom dołączania do sesji deskorolkowych czy sportowych. Krok po kroku ich zdanie się zmieniało. Mamy mnóstwo Skaterek w Afganistanie, niektórym z nich udało się ewakuować w ostatnim czasie, ale z pewnością duża część z nich wciąż tam jest. Jeszcze niedawno urządzaliśmy zawody deskorolkowe dla dziewczyn i wypadały one naprawdę dobrze.
Czy trudno było przekonać Afgańskie społeczeństwo o tym, że Skateboarding jest dobry dla wszystkich, niezależnie od płci? Czy ciężko było zmienić zdanie tych, którzy nie zgadzali się na udział kobiet w zajęciach deskorolkowych? Czy miałeś sytuacje, żeby ktoś krytykował, że uczysz kobiety Skateboardingu?
Powiedziałbym, że tak. To było bardzo trudne na początku i wciąż jest wiele rodzin, które nie pozwalają dziewczynkom na udział w zajęciach sportowych. Nawet w dużych miastach. Mieliśmy Żeńskie instruktorki Skateboardingu, które miały za zadanie uczyć dziewczynki i męskich instruktorów by uczyli chłopców. Pomagałem kobietom w wieku powyżej osiemnastego roku życia w nauce Skateboardingu aby one później mogły przekazać tą wiedzę młodszym dziewczynkom. Mieliśmy sporo przypadków, kiedy rodziny potępiały, że ich dziewczynki dołączają do sesji sportowych. Zmienianie ich poglądów na pewno zajmie jeszcze trochę czasu!
Ale to na pewno dobry cel na przyszłość – fajnie byłoby pokazać społeczeństwom na całym świecie, że wszyscy jesteśmy równi, a Skateboarding może zrobić wiele dobrego dla nas I naszych dzieci. Czy możesz zdradzić jakie są najbliższe plany na przyszłość dla Ciebie i dla Skateistanu?
Tak, to brzmi jak dobry cel! Skateistan będzie rozszerzał i rozbudowywał swoje programy. Będziemy tworzyć nowe bezpieczne przestrzenie na całym świecie i uczyć dzieciaki poprzez Skateboarding. Poza Afganistanem mamy projekty w różnych krajach, takich jak RPA czy Kambodża, Jeśli chodzi o mnie – będę kontynuował moją pracę dla Skateistanu, żeby pomóc w realizacji tych celów. Oprócz tego, mam w planie kontynuować studia i chcę wspierać moją rodzinę. Oni są cały czas w Afganistanie i mam nadzieję, że będę mógł im niebawem jakoś pomóc.
Również mam taką nadzieję! Trzymam kciuki! Powiedz mi proszę – jak przysłowiowy, przeciętny Kowalski – taki jak ja, może wspierać dzieło Skateistanu?
Dzięki stary! Każdy może wspomóc organizację zostając „obywatelem Skateistanu”. Takie obywatelstwo nabywasz przekazując 10$ miesięcznie na rzecz organizacji. Możesz również przekazać jednorazowy datek na wspieranie naszych działań. Pieniądze te przeznaczone zostaną na tworzenie oraz kontynuację naszych programów w różnych miejscach na świecie. Jeśli natomiast chciałbyś wesprzeć programy istniejące w Twoim kraju możesz śmiało kontaktować się ze Skateistanem i proponować swoje pomysły na działanie. Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronie www.skateistan.org. Ogromne podziękowania dla wszystkich, którzy wspierają naszą pracę!
Czy jest coś co chciałbyś dodać? Może chcesz komuś podziękować lub pozdrowić kogoś?
Przede wszystkim chciałbym podziękować Tobie, za wsparcie I Twój entuzjazm. Chciałbym również podziękować wszystkim, którzy wspierają Skateistan i podobne mu organizacje. Oraz chciałbym przekazać moje specjalne podziękowania dla Sharny Nolan i Kennyego Reeda, którzy pomogli mi i wsparli mnie ogromnie w trudnym czasie, kiedy zaczynałem wszystko od nowa w Polsce.
Dziękuję za rozmowę Noorzai! Cieszę się, że opowiedziałeś mi o tym wszystkim. Zyczę Ci wszystkiego najlepszego w Twoich planach i mam nadzieję, że od tego momentu wszystko pójdzie dla Ciebie gładko i bez zbędnych utrudnień. Dzięki za dobrą pracę, którą wkładasz w Skateboarding i mam nadzieję, że niebawem widzimy się na deskorolce <3
Wywiad: Mateusz Kowalski
Zdjęcia: Kuba Bączkowski
